เคยแอบถามตัวเองกันไหมว่า “เราดู AV บ่อยไปหรือเปล่าวะ… แบบนี้เรียกติดไหม?”
พูดกันตรง ๆ เลยนะ เรื่องนี้ไม่ต้องอาย ใคร ๆ ก็เคยผ่านโมเมนต์แบบนี้มาแล้ว โดยเฉพาะตอนที่ “เสร็จภารกิจ” แล้วหันไปเห็นประวัติการเข้าชมเต็มหน้าจอ จู่ ๆ ก็เริ่มรู้สึกแปลก ๆ ว่า เอ๊ะ… เราเริ่มเลยเถิดไปหรือยัง
เอาแบบสบายใจก่อนเลย การ “ดู” มันปกติมาก มันก็แค่หนึ่งในวิธีผ่อนคลายของมนุษย์เท่านั้นเอง ไม่ได้แปลว่าคุณผิดปกติอะไร
แต่ประเด็นจริง ๆ มันอยู่ที่คำว่า “ติด” ต่างหาก เพราะเส้นแบ่งระหว่าง “ดูเพลิน ๆ” กับ “เริ่มควบคุมตัวเองไม่ได้” มันบางมาก
ลองเช็กตัวเองง่าย ๆ แบบไม่ต้องซีเรียส
ถ้าคุณดูAVเพื่อช่วยให้อารมณ์มา ดูบ้างเป็นครั้งคราว ไม่กระทบงาน ไม่กระทบชีวิต วันไหนไม่ได้ดูก็เฉย ๆ อันนี้ยังถือว่าอยู่ในโหมดปกติ
แต่ถ้าเริ่มต้องดูAVทุกวัน ขาดไม่ได้ ถ้าไม่ได้ดูแล้วหงุดหงิด ไม่มีสมาธิ หรือถึงขั้นเสียงานเสียการ อันนี้เริ่มต้องระวังแล้ว
อีกสัญญาณหนึ่งที่คนไม่ค่อยพูดกันคือ พอดูAVไปเรื่อย ๆ แล้วของเดิมมันไม่พอ ต้องหาอะไรแรงขึ้น แปลกขึ้น หรือพออยู่กับคนจริง ๆ กลับไม่อินเหมือนตอนดู อันนี้คือสัญญาณว่ามันเริ่มกระทบชีวิตจริงแล้ว
ถามว่าทำไมมันถึงติดง่าย คำตอบคือสมองเราล้วน ๆ เวลาดู ร่างกายจะปล่อยสารความสุขออกมาเยอะมาก จนสมองจำว่า “ทางลัดความฟินอยู่ตรงนี้” ก็เลยอยากให้เรากลับไปซ้ำเรื่อย ๆ
ถ้าเริ่มรู้ตัวว่าเอนเอียงไปทางนั้น ไม่ต้องตกใจนะ ยังปรับได้
ลองลดความถี่การดู AVลง เช่น จากทุกวันเหลือสัปดาห์ละไม่กี่ครั้ง หรือท้าทายตัวเองงดไปเลยช่วงสั้น ๆ เพื่อรีเซ็ตตัวเองบ้าง
หรือเปลี่ยนพฤติกรรมในช่วงเวลาที่มักจะเผลอ เช่น เอาโทรศัพท์ออกจากห้องนอน ไปทำอย่างอื่นแทนอย่างออกกำลังกาย เล่นเกม หรืออ่านหนังสือ
ที่สำคัญ อย่าลืมว่าที่เห็นในจอคือ “การแสดง” มันไม่ใช่มาตรฐานของชีวิตจริง ความสัมพันธ์ที่ดีมันอยู่ที่การสื่อสารและความสบายใจระหว่างกันมากกว่า
สุดท้ายแล้ว การดูavไม่ใช่เรื่องผิดหรือแปลกเลย ตราบใดที่มันยังอยู่ในจุดที่เราคุมมันได้ ไม่ใช่มันคุมเรา
ลองถามตัวเองดูดี ๆ ตอนนี้คุณอยู่ฝั่งไหน