AV ในเมืองไทย: ทำไมดูได้ (เต็มบ้านเต็มเมือง) แต่ทำให้ถูกกฎหมายไม่ได้ซักที?
สารภาพมาซะดีๆ ว่าในโทรศัพท์หรือคอมพิวเตอร์ของคุณมี ‘ลิงก์สีฟ้า’ หรือกรุ๊ปไลน์ลับซ่อนอยู่บ้างหรือเปล่า?
เชื่อว่าถ้าถามคนไทยส่วนใหญ่ เรื่อง วิดีโอผู้ใหญ่ หรือ AV (Adult Video) เป็นเรื่องที่เรา “รู้กัน” และเข้าถึงง่ายยิ่งกว่าสั่งกะเพราไข่ดาวซะอีก แต่ตัดภาพมาที่ความจริงในแง่กฎหมาย.. บ้านเรายังถือว่าเรื่องนี้ “ผิดกฎหมายเต็มประตู” คำถามยอดฮิตที่หลายคนสงสัยมานานคือ ในเมื่อเทรนด์โลกเริ่มเปิดกว้าง และเราก็เสพมันอยู่ทุกวัน แล้วทำไม AV ในไทยถึงยังไม่ถูกกฎหมายซักที?
วันนี้เรามาแกะปมเรื่องนี้กันแบบเป็นกันเอง ย่อยง่ายๆ ออกเป็น 3 เหตุผลหลักครับ
1. กำแพงศีลธรรม (ที่มักสวนทางกับความเป็นจริง)
เหตุผลคลาสสิกอันดับหนึ่งคือ ประเทศไทยยังคงยึดถือค่านิยม “เมืองพุทธ”
และรักษาภาพลักษณ์เรื่องกามารมณ์ให้เป็นเรื่องต้องห้ามในที่แจ้ง การจะลุกขึ้นมาเปลี่ยนกฎหมายให้หนังผู้ใหญ่AVกลายเป็นเรื่องถูกลิขสิทธิ์ ผลิตได้ เสียภาษีได้ จึงเป็นเรื่องที่สะเทือนใจผู้ใหญ่ฝ่ายอนุรักษ์นิยมอย่างรุนแรง
หลายคนมองว่าการทำให้ถูกกฎหมายจะทำให้บ้านเมือง “เสื่อมโทรม” หรือเป็นการส่งเสริมเรื่องเพศมากเกินไป ทั้งๆ ที่ในความเป็นจริง สถิติการเข้าเว็บส้ม (Pornhub) ของคนไทยมักจะติดอันดับต้นๆ ของโลกอยู่เป็นประจำก็ตาม เรียกว่าเป็นความย้อนแย้งที่แก้ไม่ตก
2. กฎหมายเก่าแก่ที่ยังไม่เคยสังคายนา
กฎหมายหลักที่ควบคุมเรื่องนี้คือ ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 287 (ว่าด้วยการผลิต นำเข้า หรือเผยแพร่สิ่งลามก)
ซึ่งถูกเขียนขึ้นมานานมากแล้ว เจตนารมณ์ในอดีตคือเพื่อคุ้มครองความสงบเรียบร้อยของสังคม
พอมาถึงยุคดิจิทัล ก็มี พ.ร.บ.คอมพิวเตอร์ฯ
มาเสริมทัพอีก ทำให้นิยามของคำว่า “ลามก” ครอบคลุมไปหมดตั้งแต่แผ่นดีวีดีในอดีต ยันคลิปใน OnlyFans
หรือกลุ่มลับในปัจจุบัน พอไม่มีการแก้กฎหมายหลักให้แยกแยะระหว่าง “สื่อลามกที่เป็นอันตราย (เช่น เด็ก หรือการสมยอมที่ไม่เต็มใจ)” กับ “สื่อลามกของผู้ใหญ่ที่สมยอม (Consensual Adult Content)” ทุกอย่างเลยถูกมัดรวมเป็นสิ่งผิดกฎหมายทั้งหมด
3. ความกังวลเรื่อง “การควบคุมAV” และความปลอดภัย
ข้อนี้เป็นประเด็นที่มีสาระและน่าคิดที่สุดครับ ฝ่ายที่ยังไม่เห็นด้วย (รวมถึงนักสิทธิมนุษยชนบางส่วน) กังวลว่า หากเปิดให้ทำ AV ได้อย่างเสรีในตอนนี้ ระบบกลไกการคุ้มครองของไทยพร้อมจริงไหม?
- เราจะคัดกรองอายุคนแสดงและคนดูได้เป๊ะเหมือนญี่ปุ่นหรือฝั่งตะวันตกไหม?
- เราจะป้องกันปัญหาการบังคับล่อลวง ข่มขู่ หรือการแอบถ่าย (Revenge Porn) ได้ดีแค่ไหน?
ถ้าผู้บังคับใช้กฎหมายยังไม่สามารถการันตีความปลอดภัยตรงนี้ได้ การเปิดเสรีทันทีก็อาจกลายเป็นดาบสองคมที่สร้างปัญหาสังคมตามมาได้เช่นกัน
แล้วมุมมองของ “คนรุ่นใหม่”ต่อ AV ล่ะ?
ในมุมของคนยุคนี้ หลายคนเริ่มมองว่าการผลักดันให้ AV หรือ Sex Worker
ถูกกฎหมาย ไม่ใช่เรื่องของความลามกอนาจาร แต่เป็นเรื่องของ เศรษฐกิจและสิทธิมนุษยชน
- สร้างรายได้/ภาษี: แทนที่จะปล่อยให้เงินไหลไปสู่มาเฟีย เว็บพนัน หรือเว็บเถื่อนใต้ดิน ก็เอาขึ้นมาบนดิน เสียภาษีให้รัฐนำเงินไปพัฒนาประเทศ
- คุ้มครองคนทำงาน: ครีเอเตอร์หรือนักแสดงจะได้มีกฎหมายคุ้มครอง ไม่โดนโกง ไม่โดนแบล็กเมล์ และทำงานได้อย่างมีศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์
สรุป
เหตุผลที่ AV ในไทยยังผิดกฎหมาย จึงไม่ใช่แค่เรื่อง “เรื่องเซ็กส์มันไม่ดี” แต่เป็นเรื่องของโครงสร้างกฎหมายที่ล้าหลัง ค่านิยมทางวัฒนธรรมที่ยังปรับตัวไม่ทัน และความพร้อมในการควบคุมระบบ
ทางออกในอนาคตอาจไม่ใช่การเปิดเสรีแบบไร้ขอบเขต แต่เป็นการ “ทำให้ถูกระบบ“ มีการจัดเรตติ้งที่เข้มงวด คุ้มครองผู้แสดง และเก็บภาษีอย่างถูกต้อง ซึ่งเรื่องนี้คงต้องใช้เวลาถกเถียงและขับเคลื่อนกันอีกยาวๆ ครับ
คุณล่ะ คิดว่าถึงเวลาแล้วหรือยังที่ประเทศไทยจะนำเรื่องนี้ขึ้นมาคุ้มครองและจัดการบนดินให้ถูกต้อง?